Mahpushane mukimleri!

Rahmetli babam hurdacılık yapardı. Şimdiki hurdacılar gibi değildi onunkisi.
Evimizin altındaki dükkanı ambar olarak kullanırdı. Urfa ve Kahramanmaraş'ta küçük hurdacılardan topladığı bakır, tudya, plastik ayakkabı, keçe, telis türünden hurdalar bir kamyona yüklenir gelirdi. Biz ağabeyimle çocuktuk, akşama kadar çuval ağzı açardık ve babam teker teker ayırdığı hurdaları çuvallara doldurur toptancıya satışa hazır hale getirirdi. Yuttuğumuz toz abimle  bana bahşiş kalırdı.
Düzgün adamdı rahmetli. Kimsenin hakkını yemedi. Kimseden borç almadı ama herkese borç verirdi. Rahmete gittiğinde kimseye tek kuruş borcu yoktu.
Durup dururken babamdan niye bahsettim?
Rahmetli 80 öncesinde bir yanlışlık sonucu 10 gün cezaevinde yatmıştı.
Cezaevi o kadar ağır gelmiş ki, ne zaman 'Baba bir türkü çeğır' desek hemen başlardı "Mapushane seni yapan eller kırılsın. Kırılsında iki gözü kör olsun" diye devam eden uzun havayı yekindirirdi. Sanırsın yıllarca hapis yatmış:)
28 Şubat sürecinde ben de Mapushane görmüş birisi olarak tam da bunu düşünürken aklıma şu an cezaevinde yatan belediye başkanları, eski bakan, siyasetçiler, bürokratlar geliverdi.
Bir de diğerleri!..
İronik olan kısım ise: Şehirleri, kurumları yönetenler, yolsuzluk, vurgun, rüşvet ile milyarları götürdüğü için mapushaneye girerken,
Sıradan vatandaş; Alacak- Borç kavgasında cinayetten, ev kirasını ödeyemeyen kiracı ev sahibiyle kavgadan, bankaya borcunu ödeyemeyip cinnet geçiren vatandaş mahallede kavga çıkarmaktan hapiste v.s..
İkisi arasında ki tek ortak nokta ekonomik gerekçeler.
Biri, milyarına haksız kazançla, rüşvetle milyar katmak istediği için!
Öbürü; Geçinebilmek, sadece insan gibi yaşayabilmek için, çocuğuna kışlık kıyafet alırken belki yanına bir tane de bot sıkıştırabilmek için günde on saat çalışan ama yine de yetiştiremeyen kişi...
İşte tam da burada merhum Ahmet Kaya'nın şarkısı çınlıyor kulaklarımda: 
"Bu ne beter çizgidir bu.
Bu ne çıldırtan denge!
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar, bahçe.."
Sosyal ve sınıfsal uçurumun yanı sıra, ahlaki çöküntünün derinliği de toplumsal bir ahlak sorunu olarak yamacımızda kocaman bir krater gibi duruyor.
Bu doymazlık, bu aymazlık nasıl bir ruh halinin tezahürüdür!
İşin garibi; Her türlü ahlaksızlığı yapan herifin bile bir savunması var!
"Ya tamam bu parayı aldım ama niye aldım hele bir sor!"
Siz deBanker Bilo'yu hatırladınız değil mi?
'Yav bilo can yaptım ama niye yaptım hele bir sor!'
"Bebeğim öyle azdım ki, önüme kim gelse düzeceğim hatta şoförüm gelse onu bile düzerim" diyen 'Yürüyen para' namlı seçilmişten tutunda, erkek korumasını taciz ettiği iddia edilen seçilmişe, bornozlu başkana varıncaya değin herkesin kendince bir tevili ve savunması var.
Vel haya vel iman derdi rahmetli anam.
Hayası olmayanın imanı olmaz diye de eklerdi.
Şöyle kırk yıl evveline gitsek, şu heriflerin yediği iddia edilen haltların en küçüğünün şaiyası bile intihar sebebiydi.
Size ilginç bir hatıramı nakledeyim.
İsviçre'de, Diyarbakırlı bir arkadaşımla sohbet ederken konu edebe, hayaya taşınmıştı. Bizim köyde diye başladı arkadaşım: "Camide namaz esnasında gayri ihtiyari yellenen bir komşumuz o kadar utandı, o kadar haya etti ki, kendini astı"
Tabiki bunu tasvip ya da takdir etmiyoruz. Böyle bir eylemi şiddetle reddediyorum ancak bizim kadim kültürümüzde ve anadolu irfanında edep, utanç, haya, mahcubiyet gibi kavramların önemini vurgulamak için bu örneklemeyi naklettim.
Şimdi bakıyorsun ortalık arsız yüzsüz dolmuş.
Şu parti, bu parti farkı gözetmeden söylüyorum bunu.
Vicdan merhamet dağlara kaçmış, ahlaksızlığın adı 'Cinsel tercih' olmuş. Sapıklığın adı 'Pedefoli' olmuş.
Çocuk tecavüzcüsü sapık ulan bu sapık! Allah belasını versin!
Ne o öyle pamuk markası gibi 'Pedefoli'ymiş!
Toplumsal çürüme ve ahlaki çöküntünün dibine vurduk maalesef.
Tamam Adalet mekanizması işliyor. Suç işleyen hukuk önünde hesap veriyor ama nereye kadar birader!
Asıl sorunun "İnsan kalitesinde ki irtifa kaybı" olduğunu biliyoruz.
Evet; Asıl mesele insan kalitesinin düşüklüğü.
Belediye başkanı seçiyorsun, herifçioğlu beytülmali soyuyor!
Bakan yapılan kişi fon üzerinden milleti soyuyor!
Kurumların başına getirilen cebini dolduruyor!
E yeter be kardeşim yeter!
Ölüm var, sırat var, ahiret var, hesap var, cennet var, cehennem var!
Hiç mi Allah'tan korkun yok!
Haydi Allah'tan korkun yok, kuldan utanmanda mı yok!
Kefenin Cebi var da biz mi bilmiyoruz!
Bir hapishane hikayesiyle bitireyim;
Adamın biri köyde bir ahlaksız türeyince dayanamamış öldürmüş.
Yıllar sonra tam da hapisten çıkacağı zaman bir haber gelmiş. 'Köyde bir ahlaksız daha türedi' diye haber yollamışlar adama.
Adam hapisten çıkarken 'Arkadaşlar benim yatak yorgan burada kalsın. Bizim köyde bir ahlaksız daha türemiş. Nasıl olsa onu da öldürüp geri geleceğim. Getir götür olmasın"
Adam gitmiş ama geri dönmemiş. Üç ay, beş ay, bir yıl geçmiş adam yok...
Adam uzun zaman sonra birgün hapisteki arkadaşlarını ziyaret için gelmiş. Tabi hemen sormuşlar: 'Hani sen köydeki ibneyi öldürüp gelecektin?'
Adam derin bir iç çekmiş; "Evet ben o ibneyi öldürüp geri dönecektim ama köye gittim ki köyün hepsi ibne olmuş. Hangisini öldüreyim? "
Vesselam...